Pochodne funkcji to jedno z najważniejszych pojęć w analizie matematycznej. Pojawiają się w fizyce (prędkość, przyspieszenie), ekonomii (koszt krańcowy), informatyce (optymalizacja algorytmów) czy inżynierii (zmiany temperatury, napięcia itp.). W tym tekście krok po kroku wyjaśnimy, czym jest pochodna, podamy najważniejsze wzory i własności oraz pokażemy proste przykłady.
Intuicja: co oznacza pochodna funkcji?
Wyobraź sobie wykres funkcji \(y=f(x)\). W dowolnym punkcie wykresu możesz narysować prostą styczną (dotyka wykresu „w jednym punkcie”, nie przecinając go lokalnie). Nachylenie tej stycznej to właśnie pochodna funkcji w tym punkcie.
Można na to patrzeć na dwa sposoby:
- geometrycznie: pochodna to nachylenie stycznej do wykresu funkcji,
- fizycznie: pochodna opisuje zmianę wielkości. Na przykład, jeśli \(s(t)\) to droga w funkcji czasu, to pochodna \(s'(t)\) to prędkość w chwili \(t\).
Jeżeli pochodna jest dodatnia, funkcja w tym miejscu rośnie; jeżeli ujemna – maleje. Im większa wartość bezwzględna pochodnej, tym „bardziej stromy” wykres.
Definicja pochodnej funkcji
Formalnie pochodną funkcji w punkcie definiujemy za pomocą granicy. Niech \(f\) będzie funkcją jednej zmiennej rzeczywistej, a \(x_0\) – wybranym punktem. Pochodna funkcji \(f\) w punkcie \(x_0\) (oznaczana \(f'(x_0)\)) to:
\[
f'(x_0)=\lim_{h\to 0}\frac{f(x_0+h)-f(x_0)}{h},
\]
o ile taka granica istnieje.
Ułamek
\[\frac{f(x_0+h)-f(x_0)}{h}\]
nazywamy ilorazem różnicowym. Możesz myśleć o nim jako o średnim tempie zmian funkcji na przedziale od \(x_0\) do \(x_0+h\). Pochodna to granica tego ułamka, gdy „zawężamy” przedział, czyli gdy \(h\) dąży do zera.
Najczęstsze oznaczenia pochodnych
- \(f'(x)\) – „f prim z x”,
- \(\dfrac{df}{dx}\) – „d f po d x”,
- \(\dfrac{dy}{dx}\), jeśli \(y=f(x)\),
- \(y’\) – gdy wiadomo, że \(y\) jest funkcją \(x\).
Podstawowe wzory na pochodne
W praktyce bardzo rzadko liczymy pochodne z definicji. Zamiast tego korzystamy z gotowych wzorów na pochodne i zasad obliczania pochodnych. Poniżej tabela z najważniejszymi wzorami.
Tabela: podstawowe wzory pochodnych
| Funkcja \(f(x)\) | Pochodna \(f'(x)\) | Uwagi |
|---|---|---|
| \(c\) (stała) | \(0\) | Funkcja stała się nie zmienia. |
| \(x\) | \(1\) | Nachylenie prostej \(y=x\) wynosi 1. |
| \(x^n\) | \(n x^{n-1}\) | Wzór potęgowy (dla całkowitych \(n\), a szerzej także dla wielu rzeczywistych \(n\)). |
| \(a x + b\) | \(a\) | Pochodna prostej to jej współczynnik kierunkowy. |
| \(e^x\) | \(e^x\) | Jedyna (do stałego mnożnika) funkcja równa swojej pochodnej. |
| \(a^x\) (\(a>0,\ a\neq 1\)) | \(a^x\ln a\) | \(\ln a\) to logarytm naturalny z \(a\). |
| \(\ln x\) | \(\dfrac{1}{x}\) | Dziedzina: \(x>0\). |
| \(\log_a x\) | \(\dfrac{1}{x\ln a}\) | \(a>0,\ a\neq 1,\ x>0\). |
| \(\sin x\) | \(\cos x\) | Kąty w radianach. |
| \(\cos x\) | \(-\sin x\) | Znak minus jest ważny. |
| \(\tan x\) | \(\dfrac{1}{\cos^2 x}\) | Równoważnie: \(1+\tan^2 x\). |
Zasady obliczania pochodnych (własności rachunkowe)
Poza znajomością podstawowych pochodnych musimy umieć różniczkować suma, iloczyn, iloraz czy złożenie funkcji. Poniżej najważniejsze reguły.
Liniowość pochodnej (suma i mnożenie przez stałą)
Jeżeli \(f\) i \(g\) są różniczkowalne, a \(a,b\) to stałe, to:
\[
(af(x)+bg(x))’ = a f'(x) + b g'(x).
\]
W szczególności:
- \((f(x)+g(x))’=f'(x)+g'(x)\),
- \((c\cdot f(x))’=c\cdot f'(x)\) dla stałej \(c\).
Iloczyn: reguła Leibniza
Jeżeli \(h(x)=f(x)\cdot g(x)\), to:
\[
h'(x)=f'(x)g(x)+f(x)g'(x).
\]
Czyli „pochodna pierwszego razy drugi plus pierwszy razy pochodna drugiego”.
Iloraz funkcji
Jeżeli \(h(x)=\dfrac{f(x)}{g(x)}\) i \(g(x)\neq 0\), to:
\[
h'(x)=\frac{f'(x)g(x)-f(x)g'(x)}{[g(x)]^2}.
\]
Czyli „pochodna licznika razy mianownik minus licznik razy pochodna mianownika, wszystko przez mianownik do kwadratu”.
Reguła łańcuchowa (pochodna funkcji złożonej)
Jeśli mamy złożenie funkcji: \(y=f(u)\) oraz \(u=g(x)\), czyli \(y=f(g(x))\), to:
\[
\frac{dy}{dx}=\frac{dy}{du}\cdot \frac{du}{dx}.
\]
Zapis w standardowej notacji:
\[
\big(f(g(x))\big)’ = f’\big(g(x)\big)\cdot g'(x).
\]
Ta zasada jest kluczowa np. dla funkcji typu \(\sin(3x)\), \(\ln(2x+1)\), \(\sqrt{5x-2}\) itp.
Przykłady obliczania pochodnych krok po kroku
Przykład 1: prosta funkcja wielomianowa
Policzmy pochodną funkcji:
\[
f(x)=3x^2-5x+7.
\]
Używamy liniowości i wzoru na pochodną potęgi:
- \((3x^2)’ = 3\cdot (x^2)’ = 3\cdot 2x = 6x\),
- \((-5x)’ = -5\cdot (x)’ = -5\cdot 1=-5\),
- \((7)’ = 0\).
Zatem:
\[
f'(x)=6x-5.
\]
Przykład 2: funkcja wymierna
Niech:
\[
f(x)=\frac{2x^2+1}{x}.
\]
Możemy policzyć pochodną na dwa sposoby.
Sposób A: przepisanie do postaci potęgowej
\[
f(x)=\frac{2x^2+1}{x}=2x+\frac{1}{x}=2x+x^{-1}.
\]
Teraz różniczkujemy:
- \((2x)’=2\),
- \((x^{-1})’=-1\cdot x^{-2}=-x^{-2}=-\dfrac{1}{x^2}.\)
Stąd:
\[
f'(x)=2-\frac{1}{x^2}.
\]
Sposób B: wzór na pochodną ilorazu
Podstawiamy do wzoru na pochodną ilorazu:
\[
f(x)=\frac{u(x)}{v(x)},\quad u(x)=2x^2+1,\ v(x)=x.
\]
Wtedy:
- \(u'(x)=4x\),
- \(v'(x)=1\).
\[
f'(x)=\frac{u'(x)v(x)-u(x)v'(x)}{[v(x)]^2}=\frac{4x\cdot x-(2x^2+1)\cdot 1}{x^2}=\frac{4x^2-2x^2-1}{x^2}=\frac{2x^2-1}{x^2}=2-\frac{1}{x^2}.
\]
Otrzymujemy ten sam wynik.
Przykład 3: funkcja złożona – reguła łańcuchowa
Policzmy pochodną funkcji:
\[
f(x)=\sin(3x).
\]
Traktujemy to jako złożenie:
- \(u=3x\),
- \(f(x)=\sin(u)\).
Wiemy, że \((\sin u)’=\cos u\) oraz \((3x)’=3\). Zatem:
\[
f'(x)=\cos(3x)\cdot 3 = 3\cos(3x).
\]
Przykład 4: pochodna logarytmu z funkcji liniowej
Niech:
\[
f(x)=\ln(2x+1).
\]
Znów mamy funkcję złożoną:
- \(u=2x+1\),
- \(f(x)=\ln u\).
Pochodna logarytmu: \((\ln u)’=\dfrac{1}{u}\). Pochodna funkcji wewnętrznej: \(u'(x)=(2x+1)’=2\). Zatem:
\[
f'(x)=\frac{1}{2x+1}\cdot 2=\frac{2}{2x+1}.
\]
Pochodna a monotoniczność funkcji
Pochodna pozwala odczytać, gdzie funkcja rośnie, a gdzie maleje.
- Jeżeli dla wszystkich \(x\) z danego przedziału mamy \(f'(x)>0\), to funkcja rośnie na tym przedziale.
- Jeżeli dla wszystkich \(x\) z danego przedziału mamy \(f'(x)<0\), to funkcja maleje na tym przedziale.
- Jeżeli \(f'(x)=0\) w pewnym punkcie, to jest to kandydat na ekstremum lokalne (minimum lub maksimum).
Przykład: badanie zmienności funkcji kwadratowej
Rozważmy funkcję:
\[
f(x)=x^2-4x+1.
\]
Najpierw liczymy pochodną:
\[
f'(x)=2x-4.
\]
Znajdujemy miejsca zerowe pochodnej:
\[
2x-4=0 \quad\Rightarrow\quad x=2.
\]
Teraz analizujemy znak pochodnej:
- Dla \(x<2\): weźmy np. \(x=0\). Wtedy \(f'(0)=2\cdot 0-4=-4<0\), więc funkcja maleje dla \(x<2\).
- Dla \(x>2\): weźmy \(x=3\). Wtedy \(f'(3)=2\cdot 3-4=2>0\), więc funkcja rośnie dla \(x>2\).
Wniosek: w punkcie \(x=2\) funkcja zmienia się z malejącej na rosnącą, więc mamy tam minimum lokalne.
Pochodna a styczna do wykresu
Jeżeli funkcja \(y=f(x)\) jest różniczkowalna w punkcie \(x_0\), to równanie stycznej do wykresu funkcji w punkcie \((x_0,f(x_0))\) ma postać:
\[
y = f'(x_0)(x-x_0)+f(x_0).
\]
Przykład: równanie stycznej
Niech \(f(x)=x^2\). Chcemy znaleźć równanie stycznej w punkcie \(x_0=1\).
- Liczymy pochodną: \(f'(x)=2x\).
- Obliczamy wartość funkcji i pochodnej w punkcie \(x_0=1\):
- \(f(1)=1^2=1\),
- \(f'(1)=2\cdot 1=2\).
Podstawiamy do wzoru na styczną:
\[
y=2(x-1)+1=2x-2+1=2x-1.
\]
Czyli prosta styczna ma równanie \(y=2x-1\).
Interpretacja fizyczna: prędkość i przyspieszenie
Jeżeli funkcja \(s(t)\) opisuje położenie punktu (np. droga w metrach) w funkcji czasu \(t\) (np. w sekundach), to:
- \(s'(t)\) – prędkość chwilowa,
- \(s”(t)\) – przyspieszenie chwilowe (pochodna prędkości).
Przykład
Niech:
\[
s(t)=5t^2+2t.
\]
Wtedy:
- Prędkość: \[v(t)=s'(t)=(5t^2)’ + (2t)’=10t+2.\]
- Przyspieszenie: \[a(t)=v'(t)=(10t+2)’=10.\]
Interpretacja: ruch odbywa się z stałym przyspieszeniem równym \(10\) (np. m/s\(^2\), zależnie od jednostek).
Prosty kalkulator pochodnej funkcji kwadratowej w punkcie
Poniżej znajduje się prosty kalkulator pokazujący, jak obliczyć wartość pochodnej funkcji kwadratowej w danym punkcie. Dla funkcji:
\[
f(x)=ax^2+bx+c
\]
pochodna wynosi:
\[
f'(x)=2ax+b.
\]
Wartość pochodnej w punkcie \(x_0\) to po prostu:
\[
f'(x_0)=2a x_0 + b.
\]
Kalkulator: pochodna funkcji kwadratowej w punkcie
Funkcja: \(f(x)=ax^2+bx+c\)
Podsumowanie: najważniejsze fakty o pochodnych
- Pochodna opisuje tempo zmian funkcji w punkcie (nachylenie stycznej).
- Definicja pochodnej opiera się na granicy ilorazu różnicowego.
- W praktyce korzystamy głównie z tabeli wzorów pochodnych oraz zasad rachunkowych (liniowość, iloczyn, iloraz, reguła łańcuchowa).
- Pochodna informuje o tym, gdzie funkcja rośnie, a gdzie maleje, oraz pomaga znaleźć ekstrema lokalne.
- Pochodna ma ważną interpretację fizyczną: prędkość, przyspieszenie, natężenie zmian wielkości w czasie.
- Znajomość pochodnych jest podstawą do dalszej nauki analiz, w tym całek, szeregów i równań różniczkowych.

Przeczytaj również
Czy magnes przyciąga złoto – odpowiedź i proste wyjaśnienie
Niemniej czy nie mniej – jak zapisać poprawnie?
Wzór na deltę – objaśnienie i przykłady