Artykuł po angielsku nie musi brzmieć jak szkolne wypracowanie. Najlepsze teksty mają jasny cel, prostą strukturę i powtarzalne schematy, które można wypełniać treścią na różne tematy. Warto zbudować sobie własny „szablon”, którego używa się za każdym razem. Powtarzalna struktura i gotowe zwroty oszczędzają czas i zmniejszają stres przy pisaniu po angielsku. Poniżej konkretne kroki: od planu, przez konstrukcję akapitów, po listę praktycznych zwrotów do skopiowania.
Określenie celu i odbiorcy artykułu
Zanim powstanie choć jedno zdanie, trzeba zdecydować, po co artykuł jest pisany i do kogo jest kierowany. Od tego zależy słownictwo, stopień formalności i długość tekstu.
W praktyce warto odpowiedzieć na trzy pytania:
- Jaki jest cel artykułu? (informować, przekonywać, instruować, zainspirować)
- Kto to przeczyta? (specjaliści, uczniowie, klienci, szeroka publiczność)
- Co czytelnik ma zrobić lub zrozumieć po lekturze?
Przykładowo, jeśli celem jest tekst typu „how-to”, język będzie prosty, krok po kroku, z czasem Present Simple i imperative (tryb rozkazujący): „First, open the app…”. Artykuł opiniotwórczy dla dorosłych czytelników będzie częściej używał Present Simple, Present Perfect i słownictwa abstrakcyjnego.
Cel i odbiorca można streścić jednym zdaniem i trzymać je przy sobie podczas pisania – to filtr do każdej decyzji o stylu i treści.
Plan i struktura artykułu po angielsku
Bez prostego planu artykuł szybko zamienia się w chaotyczny esej. Plan nie musi być rozbudowany – wystarczą 3–5 punktów: wstęp, 2–3 główne argumenty lub kroki, zakończenie. Lepiej zaplanować mniej i rozwinąć to konkretnie, niż zbierać wszystko, co przyjdzie do głowy.
Typowa struktura artykułu (introduction, body, conclusion)
Najprostszy i najbardziej uniwersalny szkielet artykułu po angielsku wygląda tak:
1. Introduction (wstęp)
Krótko wprowadza temat, łapie uwagę i pokazuje kierunek tekstu. Zwykle 2–4 zdania. Można tu:
- zadać pytanie („Have you ever wondered why…?”)
- użyć krótkiej historii / przykładu
- pokazać skalę problemu („Nowadays, more and more people…”)
2. Body (rozwinięcie)
Główna część podzielona na akapity. Każdy akapit powinien mieć jedną główną myśl, wyrażoną w pierwszym zdaniu (topic sentence), a potem rozwiniętą przykładami, wyjaśnieniem lub danymi.
3. Conclusion (zakończenie)
Podsumowanie najważniejszych punktów i ostatnie zdanie, które „zamyka” tekst – wniosek, rekomendacja lub krótkie spojrzenie w przyszłość.
Ten szkielet działa dla większości rodzajów artykułów: od bloga, przez prace szkolne, po krótkie teksty profesjonalne. Z czasem można dodawać warianty (np. sekcję „pros and cons”, „steps”, „examples”), ale rdzeń pozostaje taki sam.
Długość akapitów i logika przejść
Akapity po angielsku zwykle są krótsze niż w polskich tekstach. 3–5 zdań to bezpieczna długość. Zbyt długie bloki zniechęcają, zbyt krótkie wyglądają jak przypadkowe notatki.
Każdy akapit powinien:
- zaczynać się od jasnego zdania-tematu (np. „One major advantage of online learning is flexibility.”)
- podać 1–2 rozwinięcia: wyjaśnienie, przykład, dane
- kończyć się zdaniem, które przygotowuje grunt pod kolejny akapit lub zamyka wątek
Bardzo ważne są linking words – słowa łączące akapity i zdania. Bez nich tekst jest „poszarpany”. Typowe łączniki to m.in.: „however”, „therefore”, „as a result”, „in addition”, „on the other hand”. Warto je mieć na liście pod ręką i celowo wstawiać w pierwsze lub drugie zdanie akapitu.
Dobra zasada: jedna główna myśl na akapit, jedno główne zadanie na zdanie. Angielski lubi prostotę konstrukcji bardziej niż polski.
Przydatne zwroty do wstępu (introduction)
Najtrudniej zacząć, dlatego warto mieć kilka gotowych schematów, które można dopasować do dowolnego tematu. Wstęp musi spełnić dwie funkcje: zainteresować oraz zapowiedzieć, czego czytelnik się dowie.
Przykładowe otwarcia problemowe i ogólne:
Wprowadzenie tematu:
„Nowadays, more and more people…”
„In today’s world, it is hard to imagine…”
„Over the last few years, there has been a growing interest in…”
Otwarcie pytaniem:
„Have you ever wondered why…?”
„What makes people choose… instead of…?”
„Is it really true that…?”
Krótka obserwacja lub fakt:
„Many students find it difficult to…”
„Most companies agree that…”
„It is widely believed that…”
Po pierwszym zdaniu warto od razu zawęzić temat i zapowiedzieć strukturę tekstu, np.:
„This article will explain how to… and show some practical examples.”
„In this article, several advantages and disadvantages of… will be discussed.”
„The following paragraphs will focus on three main aspects: …, … and … .”
Takie zdanie bardzo porządkuje pisanie – przypomina, co ma się pojawić dalej, i jednocześnie daje czytelnikowi jasną mapę tekstu.
Zwroty do rozwinięcia (body) i łączenia akapitów
W rozwinięciu liczy się logika i płynność. Pomagają w tym trzy grupy zwrotów: do dodawania informacji, do przeciwstawiania oraz do podawania przykładów i skutków.
Wyrażanie opinii i argumentów
W wielu artykułach (szczególnie szkolnych i opiniotwórczych) trzeba jasno zaznaczyć, co się sądzi na dany temat, oraz uporządkować argumenty. W języku angielskim zwykle robi się to bardziej wprost niż po polsku.
Wyrażanie opinii:
„In my opinion, …” – forma neutralna, bezpieczna.
„I strongly believe that …” – gdy argumenty są mocne.
„It seems to me that …” – delikatniejsze sformułowanie.
„From my point of view, …” – gdy podkreślana jest własna perspektywa.
W bardziej formalnych tekstach zamiast 1. osoby można użyć form bezosobowych:
„It can be argued that …”
„It is often claimed that …”
„There is no doubt that …”
Porządkowanie argumentów:
„Firstly, … / Secondly, … / Finally, …”
„The first reason is that …”
„Another important argument is that …”
„What is more, … / Furthermore, … / In addition, …”
Warto świadomie z nich korzystać, bo porządkują tekst i ułatwiają czytelnikowi śledzenie toku myślenia. Szczególnie „Firstly / Secondly / Finally” dobrze działa w krótkich pracach, gdzie trzeba jasno pokazać trzy punkty.
Przeciwstawianie i kontrast:
„However, …” – najlepiej na początku zdania.
„On the other hand, …”
„In contrast, …”
„Although …, …” / „Even though …, …”
Typowy schemat akapitu z argumentem i kontrargumentem może wyglądać tak:
„Firstly, online learning is very convenient, as students can study from anywhere. However, it also requires a lot of self-discipline, which not everyone has.”
W jednym krótkim fragmencie pojawia się plus, ale od razu też zastrzeżenie – to sprawia, że tekst brzmi dojrzalej.
Zakończenie artykułu – frazy i schemat
Zakończenie powinno być czymś więcej niż powtórzeniem wstępu. Dobrze, jeśli:
- krótko podsumowuje główne punkty
- odpowiada na pytanie z wstępu lub domyka historię
- zostawia czytelnika z jasnym wnioskiem lub wezwaniem do działania
Przydatne otwarcia zakończenia:
„To sum up, …”
„In conclusion, …”
„All things considered, …”
„Taking everything into account, …”
Po takim wstępie można krótko streścić najważniejsze argumenty:
„In conclusion, online learning offers flexibility and lower costs, but it also requires strong motivation and reliable technology.”
Na końcu warto dodać jedno zdanie, które wybiega krok dalej:
„Therefore, a combination of traditional and online classes may be the most effective solution in the future.”
„For this reason, it is essential to… (take action / change something / rethink our habits).”
Dobry test na zakończenie: po przeczytaniu ostatniego zdania czytelnik nie ma poczucia, że „urwano” tekst w losowym miejscu.
Redakcja językowa: styl, czasy, typowe błędy Polaków
Po napisaniu szkicu artykułu warto zrobić co najmniej jedno „techniczne” czytanie pod kątem języka. Nie chodzi tylko o błędy gramatyczne, ale też o styl, powtórzenia i zbyt złożone zdania.
Najczęstsze kalki z polskiego i jak je poprawić
Polscy autorzy bardzo często przenoszą polskie struktury wprost na angielski. Tekst staje się wtedy poprawny „po polsku”, ale sztuczny po angielsku. Kilka typowych pułapek:
1. Za długie zdania z wieloma „that” i „because”
Polski lubi zdania wielokrotnie złożone. W artykule po angielsku lepiej podzielić je na 2–3 krótsze. Zamiast:
„People think that online learning is better because they can study at home and they don’t waste time on commuting, which is very important because many of them work and study at the same time.”
lepiej napisać:
„Many people think that online learning is better because they can study at home and save time on commuting. This is very important for those who work and study at the same time.”
2. Zbyt bezpośrednie tłumaczenie zwrotów
„Do zdjęcia” → „do a photo” – powinno być „take a photo”.
„Robić decyzję” → „do a decision” – poprawnie: „make a decision”.
„Mieć wpływ na coś” → „have influence on something” – częściej: „have an impact on” lub „influence something”.
Warto zwracać uwagę na collocations, czyli typowe połączenia słów w angielskim. Czasem jedno słowo jest poprawne, ale cała fraza brzmi „obco”.
3. Dosłowne tłumaczenie „z jednej strony… z drugiej strony”
„From one side… from the other side…” brzmi sztucznie. Lepiej użyć:
„On the one hand, … On the other hand, …” – klasyczny, naturalny zestaw.
Albo prościej: „On the positive side, … / On the negative side, …”.
4. Nadużywanie Present Continuous
W polskim opisuje się ogólne fakty w czasie teraźniejszym, ale w angielskim do tego służy Present Simple. Zamiast:
„People are using the Internet every day.”
lepiej: „People use the Internet every day.”
Present Continuous („are using”) zarezerwowany jest raczej dla sytuacji dziejących się teraz lub wokół chwili mówienia, nie dla stałych nawyków i faktów.
5. Styl zbyt potoczny lub zbyt formalny jak na cel artykułu
Jeśli artykuł jest na blogu lub jako praca szkolna na poziomie B1–B2, nie ma sensu przesadnie „udziwniać” słownictwa. Lepsze są proste, ale precyzyjne słowa: „help” zamiast „facilitate”, „start” zamiast „commence”, „use” zamiast „utilise”.
Z drugiej strony, w tekstach półformalnych lepiej unikać skrótów typu „wanna”, „gonna”, a nawet zbyt częstych „a lot of” – można zamieniać na „many”, „much”, „plenty of”, „a great deal of”.
Na etapie redakcji dobrze jest przeczytać artykuł na głos. Jeśli zdanie „łamie się” albo trudno je wypowiedzieć jednym tchem, zwykle jest za długie lub źle zbudowane. To prosty sposób na wychwycenie nienaturalnych fragmentów.
Stosując powyższe schematy i zwroty, można zbudować własny, powtarzalny sposób pisania po angielsku: najpierw szybki plan, potem szkic z użyciem gotowych fraz, na końcu jedno czytanie redakcyjne pod kątem długości zdań, linkersów i kalek z polskiego. Dzięki temu każdy kolejny artykuł będzie powstawał szybciej i brzmiał swobodniej.

Przeczytaj również
Czy studenci mają ferie – kalendarz roku akademickiego
Czasy przeszłe – ćwiczenia z angielskiego dla początkujących
Have something done – ćwiczenia i praktyczne przykłady